Filmowa Łódź

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna i Telewizyjna, Wytwórnia Filmów Fabularnych, Wytwórnia Filmów Oświatowych i Programów Edukacyjnych, Studio Se-ma-for, łódzka Aleja Gwiazd oraz jedyne w Polsce Muzeum Kinematografii to miejsca na stałe w pisane w polską mapę filmową. Oczywiste są tym samym związki Łodzi z filmem. Wytwórnia filmowa przez kilkadziesiąt lat była motorem, dzięki któremu wiele produkcji powstawało właśnie tutaj. Po jej zamknięciu w 1998 roku kariera filmowa Łodzi zmieniła nieco swój charakter, ale samo miasto i region pozostały miejscem plenerów filmowych, wielokrotnie pojawiając się w kadrach produkcji polskich i zagranicznych. Tematykę tę przybliża wydany przez Centrum Inicjatyw na Rzecz Rozwoju "Regio" w 2015 roku Przewodnik filmowy po województwie łódzkim Macieja Kronenberga.

Fot. BG.

O swojej książce Autor pisze: "(…) to synteza około tysiąca godzin obejrzanych filmów i lektury kilkudziesięciu książek, przede wszystkim wspomnień ludzi związanych z filmem. To także rezultat wielu inspirujących rozmów z artystami, statystami, krajoznawcami oraz ludźmi, którzy po prostu byli świadkami realizacji zdjęć" (ze wstępu). Sam przyznaje, że trudno było mu podjąć decyzję o zamknięciu materiału do wydania Przewodnika, dlatego też temat przez niego rozpoczęty - pozostaje otwarty, żywy - tak jak sama produkcja filmowa. Efekt pracy Macieja Kronenberga to przegląd ponad siedemdziesięciu miejsc, które pełniły role plenerów w filmach i serialach. W wielu przypadkach podobieństwo pleneru do miejsca rzeczywistego jest widoczne od razu, zwłaszcza gdy jest ono charakterystyczne i rozpoznawalne - dla mieszkańców naszego województwa będzie to na przykład Nieborów, gdzie realizowano zdjęcia do filmów Wielka miłość Balzaka,  Fot. BG.

Lotna, Popioły, Nowe przygody Arsena Lupin, Akademia Pana Kleksa, Kariera Nikodema Dyzmy, Ojciec Mateusz czy Pałac Izraela Poznańskiego, który możemy zobaczyć między innymi w filmach Ziemia obiecana, Rodzina Połanieckich, Psy 2. Ostania Krew. Są jednak takie rejony, które trudniej rozszyfrować. Nie każdy z nas wie, że kultowy serial z lat 1966-1970 Czterej pancerni i pies kilkakrotnie gościł w Aleksandrowie Łódzkim (dekoracje zbudowane na terenie Aeroklubu), a Lasy Spalskie z okolic Anielina stały się tłem akcji w filmie Hubal B. Poręby - w tym przypadku reżyser umiejscowił swoją produkcję w autentycznym miejscu wydarzeń . Mieszkańcy wsi z komedii J. Machulskiego Pieniądze to nie wszystko najchętniej spędzali czas, patrząc na przejeżdżające pociągi - łąka, na której siedzą znajduje się w rejonie Gapinina i Studzianny-Poświętnego. Gabinet prezesa firmy Cukier Polski z Kariery Nikosia Dyzmy J. Bromskiego to prawdziwy gabinet prezesa pabianickiej firmy farmaceutycznej Aflofarm, a mieszkanie z filmu Mój rower P. Trzaskalskiego, to autentyczne mieszkanie ojca reżysera na łódzkim Żubardziu. Przewodnik opisuje również miejsca, z których pochodzą filmowe rekwizyty: bolimowska ceramika z zakładu Konopczyńskich występowała w Faraonie J. Kawalerowicza i Krzyżakach A. Forda, a parowóz ogrzewający mieszkańców bloku przy Alternatywy 4 przyjechał na plan prosto z Krośniewic.

Kronenberg opisuje zarówno produkcje duże, znane, jak i te oglądane prze węższe grono odbiorców, filmy starsze oraz takie, które powstawały na naszych oczach, jak Hiszpanka, Miasto 44, Historia kina w Popielawach, 1920. Bitwa Warszawska, seriale Czas honoru, Prawo Agaty, Komisarz Alex, Bodo.

Atutami Przewodnika są przede wszystkim informacje - filmowe, krajoznawcze, ciekawostki i anegdoty, cytaty, szczegóły i szczególiki (m.in. nagłośnioną przez media historię bezpańskiego psa Brutusa z planu filmowego Idy), których lektura niezwykle wciąga, a jednocześnie nie pozwala zapomnieć jak żmudną i drobiazgową pracę wykonał Autor. Archiwalne zdjęcia z planów filmowych oraz obecne, a także indeks filmów to kolejne zalety książki.  Z pewnością zainteresuje on wszystkich, którzy lubią odkrywać historię Łodzi i regionu.

O czym nie mówi królowa?

Życie brytyjskiej rodziny królewskiej od zawsze wzbudzało zainteresowanie nie tylko Brytyjczyków, ale i całego świata. W przekonaniu wielu z nas król i królowa mogą wszystko, mają wszystko, niczego im nie brakuje.  empik.pl Książka Marka Rybarczyka zatytułowana "Elżbieta II. O czym nie mówi królowa?" wyprowadza nas z tego mylnego przekonania. Nie da się ukryć, że statusu materialnego brytyjskim monarchom mógłby pozazdrościć niejeden z nas.Przy całym bogactwie, jakie ma w zasięgu ręki królowa Elżbieta, jest ona z jednej strony rozsądna i oszczędna, z drugiej zaś, pozwala sobie na luksus, na spełnianie wyrafinowanych życzeń - jej ukochane, nieco pokraczne z wyglądu psy corgi jedzą ze złotych misek, a ich karma to starannie dobrana dieta, skonsultowana z weterynarzem. Ekscentryczny Karol, mimo że w ostatnich czasach nieco ocieplił swój wizerunek jako dziadek royal babies, każe służbie prasować swoje sznurówki i nakładać pastę na szczoteczkę do zębów.

Ludzka twarz Elżbiety, czyli to co łączy ją ze zwykłymi ludźmi, to niestety nieudane małżeństwo. Odmienność temperamentów jej i Filipa spowodowały, że tych dwoje ludzi, mających niemalże wszystko, nie ma tego co najważniejsze - udanej relacji z najbliższą osobą. Elżbieta, w oczach autora książki, jest osoba, której środowisko, w jakim wyrastała oraz wymogi bycia monarchą, nie pozwoliły na życie w wolności. Małej Lilibet nie wolno było bawić się ze zwykłymi dziećmi, jej czas spędzany z rówieśnikami był starannie wyliczany, a towarzystwo odpowiednio dobierane. Nastoletnia Elżbieta była trzymana z dala od męskiego towarzystwa, bo tak zdecydował jej ojciec. Pociechą dla niej było towarzystwo niań, gdyż sami rodzice niestety dużo czasu spędzali poza domem. Towarzyszami królowej, szczerymi i wiernymi, były i są do dziś jej psy. Ludzie zawodzą , nie raz nie dwa ktoś z najbliższego otoczenia podawał do publicznej wiadomości niewygodny sekret królewski, pilnie strzeżony przez monarchinię. Ona sama twierdzi, że decyzje często za nią podejmują szare garnitury i choć nie jest zwolenniczka teorii spiskowych, to z pewnością może czuć się osaczona nieprzychylnością i nieszczerością niektórych współpracowników.

Marek Rybarczyk opisuje Elżbietę oraz jej najbliższe otoczenie - ojca, matkę, dzieci, wnuki. Zaletą książki jest jej obiektywizm, pokazujący dobre i złe strony, wady i zalety każdego z bohaterów royal soap opera. Autor przez wiele lat pracował w radiu BBC, był też korespondentem „Gazety Wyborczej” w Londynie, jest uznawany za znawcę kultury i historii Wielkiej Brytanii. Jego wiedza o "firmie Windsorów" jest ogromna. Jak sam jednak zauważa, wiele okoliczności i sekretów rodziny królewskiej nigdy nie ujrzy światła dziennego i na zawsze pozostanie w archiwach zamkowych.

Książka Rybarczyka to nie tylko historia Windsorów, ale również zbiór anegdot związanych z dworem królewskim - wyjaśnia między innymi, skąd wzięły się w jadalni królewskiej obrazy z postaciami bajek Disneya, co niecenzuralnego nosiła w torebce księżna Diana, jak wyglądały dyplomatyczne potyczki między Elżbietą i Margaret Thatcher. Książka zawiera wiele zdjęć królowej - zarówno tych najstarszych - z Jerzym VI, z siostrą Małgorzatą, jak i najnowszych - z wnukami czy uwielbianą przez Brytyjczyków księżną Kate.

Po lekturze książki nasuwa się refleksja, że Elżbieta musi być kobietą silną i mądrą. Jej przekonanie o misji monarchini i wynikające z tego decyzje, dotyczące również rodziny, mogą wydawać się bezduszne, a system, w jakim żyje - pułapką i więzieniem. Prawo i tradycja są tu podstawą, której królowa nie lekceważy, nawet kosztem szczęścia własnego i swoich bliskich. Elżbieta II, jak symbolicznie wyraża to okładka książki - wszystko słyszy, jednak jej twarz zawsze jest opanowana i dopasowana do roli, jaką przyjęła wraz ze swoją koronacją 65 lat temu. Nie jest łatwo być królową - wszystkie jej słowa i czyny są bacznie śledzone, a jej samej nie wolno wielu rzeczy. Zbyt wielu, aby sen każdej dziewczynki o pozostaniu księżniczką był tak piękny, jak wydawał się na początku.

Polskie platformy e-learningowe - przegląd darmowych kursów

Powiedzenie mówiące o tym, że człowiek uczy się przez całe życie, jest prawdą powszechnie znaną. Mówi ona o zdobywaniu mądrości życiowej przez doświadczenie i praktykę, ale dotyczy również nauki i kształcenia pojętych jako przyswajanie nowej wiedzy, np. zawodowej. Rosnąca z każdym rokiem powszechność i dostępność nauki przyczynia się do rozwoju coraz to nowych form i metod uczenia się. Jedną z nich jest e-learning, czyli nauczanie z wykorzystaniem nowoczesnych technologii i urządzeń. Jego największą zaletą jest możliwość nauki na odległość, we własnym domu. Można powiedzieć, że jest to proces nauczania nieograniczony ani przestrzenią, ani czasem, jak w przypadku tradycyjnych, stacjonarnych szkoleń. Wiele kursów e-learningowych dostępnych jest nieodpłatnie, co znacząco podnosi ich atrakcyjność dla potencjalnego użytkownika. Poniżej zaprezentowano wybrane polskie platformy edukacyjne, oferujące darmowe szkolenia e-learningowe. Akademia PARP to "portal edukacyjny dla małych i średnich przedsiębiorstw z systemem bezpłatnych szkoleń internetowych. Projekt jest realizowany na zlecenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości i współfinansowany ze środków Unii Europejskiej." Kursy dostępne na tej platformie przeznaczone są dla osób prowadzących działalność gospodarczą lub planujących ją założyć. Uczestnictwo w nich jest darmowe, wymaga jedynie założenia konta. Zalogowany uczestnik ma dostęp do 84 kursów z dziedziny biznesu i finansów. Zakres tematyczny szkoleń jest bardzo szeroki, od zagadnień ogólnych do specjalistycznych. Kursy pomagają zdobyć wiedzę, m.in. jak zaplanować własną karierę zawodową, jak tworzyć biznes plan i prowadzić e-biznes, przejrzyście omawiają finanse dla niefinansistów, podejmują także zagadnienia komunikacji marketingowej i public relations oraz budowania wizerunku firmy. Platforma znajduje się pod adresem: http://www.akademiaparp.gov.pl/

E-centra to platforma e-learningowa, która powstała w 2007 r. pod patronatem Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji oraz firmy Microsoft. Posiada rozbudowany panel z kursami obsługi programów graficznych i multimediów (Adobe Ilustrator, Adobe Flash, Adobe Acrobat, Fotografia, Kompozycja) oraz blok dotyczący niepełnosprawności (m.in. Promocja zatrudnienia osób niepełnosprawnych, Współpraca z osobami niepełnosprawnymi z rożnymi rodzajami niepełnosprawności). Użytkownik platformy może wybierać pojedyncze kursy lub skonfigurować blok z odpowiadającą mu ścieżką edukacyjną. E-centra znajdziemy pod adresem:

http://kursy.aktywizacja.org.pl/

 

Dla osób studiujących kierunki pedagogiczne i filologiczne interesującą propozycją mogą być kursy e-learningowe Miejskiej Biblioteki Publicznej w Ciechanowie. Obejmują swoim zakresem zagadnienia nowych mediów, prawa autorskiego, rozwoju czytelnictwa, coachingu i tutoringu szkolnego oraz innych aspektów działalności placówek oświatowych. Kursy znajdują się na platformie moodle:

http://moodle.bpciechanow.pl/

 

Piotrkowska Platforma E-learningowa to projekt dostępny dla mieszkańców Piotrkowa Trybunalskiego i powiatu (przy zakładaniu konta należy podać kod pocztowy). Zgromadzone tam zasoby multimedialne obejmują podstawę programową szkół podstawowych i ponadpodstawowych oraz kursy komputerowe (Excel, Word, Grafika komputerowa, Tworzenie i realizacja projektów) i językowe (m.in. Beginner, Business, Intermediate). Platforma znajduje się pod adresem:

http://www.elearning.piotrkow.pl

E-learning daje możliwość wzbogacenia swojej wiedzy oraz CV w sposób dostosowany do bieżących potrzeb i możliwości użytkownika. Jest to prosty i wygodny sposób na zdobycie kwalifikacji lub ich podniesienie, dlatego warto zapoznać się z zasobami dydaktycznymi dostępnymi na polskich platformach e-learningowych.